Jacaranda tree in Tanzania

De boom en de nuffige bloemen

Ode aan mijn beste vriend in Tanzania

Wanneer ik een telefoongesprek heb met Rama eindigen we altijd met een vrij langdurig afscheidsritueel, wat ik uit respect voor Rama met liefde volbreng. Ik zie dat als een Tanzaniaanse gewoonte maar vreemd genoeg, als ik naast hem zit in de auto, merk ik op dat Rama in de afsluiting van andere telefoontjes vaak niet eens gedag zegt. Het zou dus zomaar kunnen dat hij het als een Nederlandse gewoonte ziet.
Het verloopt meestal zo:
R: Lala salama (welterusten) Alina
A: Lala salama pia (jij ook weletrusten) Rama
R: Asante (dank je wel) Alina
A: Asante pia Rama
R: Niet teveel meer nadenken he?
A: Dat ga ik proberen Rama
Lees meer

manipuleren

Manipuleren in relaties

Het verhaal dat je op anderen plakt is direct verbonden met je eigen verlangens. Je verlangt iets, de ander moet dat vervullen en als dat niet of onvoldoende gebeurt naar jouw idee of gevoel dan ga je de ander op zijn nek zitten, begint je verwijtende verhaal af te draaien of begint de ander te manipuleren. Als iemand wel doet wat jij verlangt, dan plak je waarschijnlijk een positief verhaal op die ander. Maar beide verhalen gaan over jou en niet over de ander. Onder beide verhalen staat het vervullen van je eigen verlangens via de ander centraal. En we vertellen onszelf daarmee dat geluk afhankelijk is van het vermogen van die ander om ons  gelukkig(er) te maken.
Verliefdheid is dan ook niets anders dan het idee dat de persoon waar we verliefd op worden ons meer gelukkig kan maken dan anderen. Lees meer

leeuwin luistert naar het verhaal

Wat is jouw verhaal?

De Tanzanianen hebben een fantastische vraag in hun taal rugzakje. Na de eerste begroetingen komt ie: “Wat is jouw verhaal”?

Die vraag draagt een van oorsprong groot bewustzijn in zich, namelijk dat wat een mens te vertellen heeft een verhaal is over een gebeurtenis en niet de gebeurtenis zelf. Het schept meteen een bepaalde afstand naar de inhoud van het verhaal. Ze weten dat ze een zwaar gekleurde versie krijgen. “Tell me your story”!
Het bewustzijn dat iets maar een verhaal is, leidt tot groot vermaak en intense lachsalvo’s bij de nachtelijke kampvuren. Lees meer

mensafari Tanzania

Ontvangen is gelijk aan ontspannen

Ik leer iets de afgelopen tijd. Ik leer echt iets wat ik ongelofelijk moeilijk heb gevonden en vind.
Ik leer om te laten en zelfs om te stoppen. Ik leer om op tijd te zeggen: “luister dit gaat hem niet worden. Hier staan we echt heel anders in. We gaan elkaar hierin niet vinden, ik accepteer dat”. En tot mijn grote plezier laat dat knagende, zeurende, soms misselijk makende of zelfs scheurende gevoel van binnen, wat uren kan blijven hangen, los en ga ik over tot de orde van de dag. Alles tot op het bot uitwerken en doorploegen, wat heb ik mezelf en anderen daar veel mee aangedaan. Eerlijk ontvangen wat er is, is ontspannen.

Lees meer

Ngorongoro Tanzania - foto Servan Ott

Als de dag zich ontvouwt…

Alweer twee weken in Tanzania, dit keer zonder reizigers, maar op zakenreis. Wat een bijzondere ervaring. Als ik ‘s ochtends de deur uitga, weet ik niet waar ik ‘s avonds beland. Ik ben af en toe letterlijk duizelig van alles wat ik meemaak. Zo belanden we gisteravond ongepland en in het pikkedonker bij Wag Hill Lodge buiten Mwanza. De kronkelende zandweg ernaar toe voerde ons afgelegen gebied in. De bush kwam ons tegemoet in het licht van de koplampen van de auto. Altijd spannend dit soort ondernemingen. Na een half uur staan we voor een houten poort. Rama slaat op de claxon en een jonge security man in een opvallende outfit opent de deur. Een rode baret? Een donkerblauwe legertrui? Perfect Engels? Dit is geen gewone bewaker. Een tweede man met rode baret en een opvallende rode jas stapt naar buiten, het gezicht heeft de strakke uitdrukking van iemand van de marechaussee. De toon naar Rama voelt als een verhoor. Ik voel me unheimisch worden.

Lees meer

de bijzondere relatie

De belofte van perfectie is het winnen en behouden van de ander

wachtenTegen de tijd dat ik uit mijn kindertijd kwam, was ik gebroken. Ik liep rond als een onvervuld kind verlangend en wachtend op “die ander” die tot in het extreme niet kwam. Vanaf het begin beleefde ik mijn relatief korte bestaan als een nachtmerrie door de afwezigheid van tenminste een liefhebbende volwassene die voor me zorgde en me voorzag van een beschermende veiligheid.
Het moment kwam dat ik begreep dat ik ten onder ging als ik nog langer bleef wachten. Ik was 19 toen ik van de ene op de andere dag een radicale switch maakte van het behoeftige, wachtende kind naar een gevende persoonlijkheid. In de 20 jaar daarna ontwikkelde zich een top hulpverlener doordat ik precies wist wat ikzelf had gemist. Ik had mijn eigen behoeften doorgestreept en was daardoor volledig in staat om de ander in mij te ontvangen. Hierdoor wist ik de brug naar de wereld weer te slaan. Dat redde mijn leven maar veranderde niets aan de fundamentele spanning waarmee ik rondliep.
Die fundamentele spanning kwam voort uit het onverminderde geloof dat ik de ander nodig had om het te redden. En hoe kun je ontspannen als je innerlijke camera 24 uur per dag obsessief gericht is op de ander omdat deze gezien wordt als de primaire levensader? Het dondert echt niet of je jezelf in die overlevingsstrijd presenteert als iemand die neemt of geeft.
Want hoe kun je ontspannen als je tot op het bot gelooft dat je perfect moet zijn om voor elkaar te krijgen dat je gezien wordt en omarmd wordt door die begeerde “ander”.

Lees meer

Pelgrimage Ngorongoro

Een pelgrimage in Ngorongoro Krater Hoogland

Ngorongoro TanzaniaEen pelgrimage is van oudsher een reis naar een plek met een bijzondere (vaak religieuze) betekenis. Maar als moderne pelgrim ga je op een reis vol innerlijke ontdekkingen. Doorgaans maak je geen gewone reis van A naar B. Een belangrijk aspect van het pelgrimeren is dat je nergens hoeft aan te komen. Zoals de bekende Vietnamese Mindfulness grondlegger Thich Nhat Hanh het verwoordt: “We stellen onszelf geen doel of hebben een specifieke bestemming, dus we hoeven ons geen zorgen te maken of op te schieten. Lopen is geen middel maar het doel. Elke stap die je zet maakt je gelukkig, vreedzaam en sereen”.

In die zin zou je kunnen zeggen: een pelgrimage is zijn, het omarmen van dit moment, het nu. En het pad  is een metafoor voor het leven. Met ups en downs – het hoort er allemaal bij. En terwijl je onderweg bent – feitelijk zijn we allemaal continu onderweg –  probeer je bewust niets anders te doen dan het leven ontvangen zoals het zich aandient. In die ontvankelijkheid begin je in jezelf allerlei heerlijke ontdekkingen te doen.

Terwijl je loopt zonder gericht te zijn op een doel, begin je iedere stap als een wonder te beschouwen. En dat is ook de realiteit. Het is een wonder dat je twee benen en voeten hebt die jou voortbewegen over een bolletje dat met 70.000 km per uur door het heelal scheurt. Lopen en zitten in bewuste aandacht maakt gelukkig. Vertragen helpt daarbij. Hoe trager je alles doet hoe makkelijker het is om je aandacht erbij te houden. Bewust je aandacht erbij houden zonder ergens ook maar iets van te willen, laat een gevoel van geluk in je hart opwellen.

Lees meer

grateful crocodile

Dankbaarheid tonen door dieren

De eerste keer dat ik me bewust werd van het vermogen van een dier om dankbaarheid te voelen en tot uiting te brengen was ik 18 jaar oud. Ik was met een vriendin naar Frankrijk nadat we allebei geslaagd waren. We zaten in een waterfiets te klooien toen ik iets frommeligs in het water zag liggen. Het bleek een doodgewoon musje dat op het eerste gezicht behoorlijk dood overkwam maar even later zagen we het een fractie van een beweging vertoonde. We gingen aan land en ik heb daar uren in de schaduw van een boom gezeten met een zielig hoopje mus in een handdoek op mijn schoot. Na lange tijd kwam er wat leven in het beestje, droogde het verder op en herstelde het volledig. Ik bracht het naar Lees meer

dependency

Het meest ondermijnende idee van onze “mind”

De oorzaak van al je ellende, wortelt in het idee dat
je de ander nodig hebt om
gelukkig te kunnen zijn.

En….
Wat heeft dit idee je tot nu toe opgeleverd?

Wat ik zie…….
is een spoor van vernieling door mijn leven, het jouwe en de wereld.

Het doet namelijk zo zeer als de ander tekort schiet, dat dit idee…

Lees meer

liefde

Je essentie is vrij en in en in sweet

ontmoetenTijdens onze safari’s naar Tanzania neem ik je ook graag mee op een innerlijke reis. Een reis met als doel je meer te verbinden met wie je echt bent; ontspannen, levendig, verbonden, helder, vrij en liefdevol.
Het is mogelijk dat je na deelname aan een safari graag verder wilt op de ingeslagen weg. Of je wilt geen safari maar wel coaching bij het loskomen van beperkende patronen en je meer vrij en verbonden voelen. Dat kan met behulp van individuele coaching bij Mindful Adventure

Eigenlijk wil iedereen zich graag verbonden, zacht, krachtig, helder en vrij voelen. Daarvoor  is het nodig om ontspannen te zijn. Ik heb zelf ervaren dat mij daarbij niets anders in de weg zit dan angst. Spanning en angst zijn twee handen op een buik.

Wat je in de weg zit om te ontspannen is angst.
Wat je onder angst nog meer in de weg zit is iets hulpeloos dat naar liefde zoekt.

Wanneer je nadenkt over angst, denk je waarschijnlijk direct aan onaangename situaties. Situaties zoals verlies van je baan, je partner, je huis, je kinderen. Je denkt misschien aan de angst controle te verliezen alleen te staan of misbruikt te worden. In Afrika zal er angst voor honger of dorst, droogte of verraad zijn. Je werkt terecht aan deze angst als het minder goed met je gaat. Maar hoe zit het eigenlijk met de angst om ten volle te leven? Lees meer