hyenas

De navelstreng naar de wereld

Ik ben in Tanzania gaan wonen om mezelf te confronteren met dwangmatige verlangens die ik in de hoekjes van mijn mind zag koekeloeren. Verlangens die me doen denken aan de glinsterende oogjes van hyena’s, die wachtend op hun kans aan de rand van het bush camp, middenin de Serengeti, door de struiken gluren betrapt door mijn zaklamp. Verlangens als kwijlende hyenas in de pikdonkere nacht, geduldig in de wetenschap dat ze vroeg of laat weer ruimte krijgen om hun dwingende nood te ledigen.

Ik verlang naar vrijheid

Dat moet wel want ik heb hier in Tanzania ongekend geleden. Zonder dat grote verlangen naar vrijheid was ik allang weer huiswaarts gekeerd. Read more

mindfulness solo retreat Tanzania

Waar wil je zijn deze winter?

Overwinteren in Tanzania iets voor jou?

Het aantal besmettingen met Covid 19 is deze week opnieuw gestegen in Nederland. In België zijn verschillende maatregelen om diezelfde reden weer aangescherpt. Barcelona in overwinteringsland Spanje is vanwege het toenemende aantal besmettingen van code geel naar code oranje gegaan (alleen noodzakelijke reizen) en aan vakantiegangers is meegegeven hun reis eventueel voortijdig af te breken. Kortom, een tweede golf is waarschijnlijker en in feite al begonnen. Ik volg de ontwikkelingen rond Covid 19 zoals een kat een muis volgt. Zowel de officiële visie als de tegengeluiden en onafhankelijke stemmen hebben mijn aandacht. Maar hoe je ook aankijkt tegen Covid 19, het beleid is duidelijk met bovenaan de 1,5 meter maatregel en daar heb je gewoon mee te maken.

solo retreatDe bui zien hangen

Gezien de ontwikkelingen zie ik de bui alleen maar meer hangen voor ouderen en andere risicogroepen. Ook al wordt er weer gesproken over verscherpte maatregelen die komen zodra de ziekenhuisopnames en IC’s weer beginnen te stijgen, ik denk niet dat de samenleving opnieuw gelockt kan worden zoals afgelopen maart. Gezien het feit dat er in Nederland maar 248 mensen zijn overleden binnen de werkzame leeftijd, zou het me verbazen als de “jongeren” zich weer laten beperken en de economie opnieuw laten beschadigen om ouderen en kwetsbaren te beschermen. Dit betekent dat ouderen en kwetsbaren in een drukkere samenleving meer risico gaan lopen en aangewezen zijn op zichzelf of mogelijk verregaande beperkingen krijgen opgelegd. Read more

Erbij durven blijven

Angst aankijken en loslaten

Een schonere wereld betekent angst aankijken

Wanneer “verborgen” angst je beslissingen bepaalt, zul je niet veranderen wanneer dat wel van je wordt verlangt. Dan loop je vast.

Als ik moe maar toch energiek arriveer op het vliegveld van Mwanza word ik opgehaald door Rama die even fit en relaxed oogt als altijd. Rijdend naar huis verbaas ik me over het drukke straatleven. Alles is nog even levendig als voor ik vertrok. De Tanzanianen zijn voor een groot deel gestopt met alle extra maatregelen. Er zijn immers volgens de regering nog maar 66 actieve Covid 19 patiënten. Maar sterker nog is de invloed van maandenlang gespannen wachten en voorbereiden op uitbraken onder de eigen bevolking, maar niets van dat alles. De Tanzaniaan overlijdt als altijd meer aan de bekende aandoeningen als malaria, tuberculose, Hiv en ondervoeding dan aan Covid 19. En dat neemt het volk gewoon zelf waar.

President Magufuli is daarom hard op weg de held van Afrika te worden. Waar buurlanden als Kenia en Oeganda extreem lock(t)en, weigerde hij de economie te beschadigen die de dood zou betekenen van vele mensen die afhankelijk zijn van de dagelijkse “hand tot mond” economie. Waar in Kenia en Oeganda de wanhoop, het geweld en de dood door honger nog steeds toenemen, is Tanzania een oord van rust en vrede. De mensen bereiden zich voor om de ontstane voedseltekorten in de beschadigde buurlanden te kunnen aanvullen, zodra deze de grenzen weer openen.

Al gauw word ik meegenomen in de algemene sfeer van opgewekte werkzaamheid. Maar ik zorg dat ik nergens naar binnen ga waar een gebrek aan ventilatie is en vraag mensen  genoeg afstand te houden, wat iedereen welwillend doet. In de officiële kantoren draag ik een mondkapje. Het virus lijkt in Tanzania een misplaatste grote grap maar ik ben nog niet zover om alle voorzichtigheid los te laten.

Mijn hart volgen

Er is veel met me gebeurd in de afgelopen maanden. Mindful Adventure brak in 2019 net door en 2020 begon beter dan ooit. Van het ene op het andere moment lag het stil zoals zoveel bedrijven en bedrijfjes. In Nederland onderging ik de gebeurtenissen opvallend rustig, bereid om met het lot mee te bewegen. Het werd overal stil, zo ook in mij. Het enige wat ik deed was met succes een actie op touw zetten voor het team van Mindful Adventure Waja Siriamali waar inmiddels vier kleine bedrijfjes uit zijn ontstaan. Alle bedrijfjes voorzien in een basisbehoefte van mensen namelijk voedsel: kippenfarm, voedsel bezorgen, veeteelt (geiten) en gas. Het werkt. Moet ook ik omscholen en me bezig gaan houden met het oogsten van eieren of groenten in kassen? Het komt me niet onaantrekkelijk over. Read more

corona online coaching

Van emotionele armoede naar innerlijke rijkdom

“Economische schade door de corona crisis valt in het niet bij de emotionele verarming schrijft redacteur van de Volkskrant Peter Giesen op zaterdag 18 april. Hoe lang houden we het leven in de anderhalve meter samenleving vol?”; vraagt hij zich af.

Wat volgt is een opsomming hoe etentjes, borrels en feestjes, concerten, theaterbezoeken zijn afgezegd, niet meer kussen, aanraken en omhelzen. Alle gezelligheid is weg. De mensen worden onrustiger naarmate het langer duurt. En hij stelt dat de quarantaine een verschrikkelijke emotionele verarming betekent.

Afleiding zoeken

Voor de ouderen en sociaal zwakkeren, waar niemand meer op bezoek kan komen is dit zwaar. Voor de mensen die sterven zonder dat hun hand wordt vastgehouden is het dramatisch. Maar voor het gros van de mensen is dit niets anders dan de aloude confrontatie met de eigen innerlijke leegte, die ze met behulp van entertainment, verslavingen, keihard werken, relaties, een digitale wereld, technologie en het streven naar succes, niet hoeven te voelen. Een maand op jezelf teruggeworpen worden en we voelen ons emotioneel zwaar verarmd?

Emotionele armoede

Ik heb om meerdere redenen moeite met de stelling dat we door de lock down maatregelen emotioneel zo verarmen. Het is waarschijnlijker dat door de quarantaine zichtbaar wordt wat al veel langer verborgen ligt in onze samenleving. Ik ben onder meer naar Tanzania vertrokken vanwege de toenemende emotionele verarming die in Nederland al jaren plaatsvind onder invloed van de digitalisering en ver-technologisering van de samenleving. Read more

corona retraite

Een gedwongen retraite

Overgave

Voel jij het ook?
De opluchting dat er niets meer te willen valt
Dat het nu voor je wordt beslist en dat je alleen maar kunt volgen.
Kun je voelen welke lasten er nu van je afvallen?

Een gedwongen retraite

In een klap wordt als bij-effect van Corona het patroon van je “normale” leven doorbroken. Alles is opeens anders. Het voelt misschien alsof je in een gedwongen retraite bent beland, waar jij je helemaal niet voor had opgegeven. De constante stroom entertainment, de hang naar luxe en comfort, de werkdruk, en de hooggespannen verwachtingen van partners, kinderen, familie en vrienden en andersom hebben je afgesneden van het niksen onder een boom, het vermogen om te genieten van alleen-zijn, het tevreden staren naar de wolken in de lucht, kortom je verbonden weten met het echte leven, dat je in ieder moment subtiel iets aanbiedt. Read more

Hear the voice of Silence

Weet je dat één gedachte een levenslang lijden kan veroorzaken?
Toch houden we eraan vast, blijven erin geloven en herhalen keer op keer dezelfde ellende waarin we terecht komen of verkeren.

Blijvende ontspanning en de daarmee gepaard gaande tevredenheid vind je niet door je “problemen” op te lossen. Blijvende ontspanning vind je door je aandacht te verschuiven van je denk- en gevoelswereld naar je hart en naar het hier en nu.

Mindfulness/meditatie betekent dat je je brein traint om losser te komen van de fascinatie voor en het geloof in al die gedachten, gevoelens en herinneringen. Je leert je aandacht te verschuiven naar de realiteit van het moment.
Jazeker, ook losser komen van je herinneringen want ze zijn per definitie vervormd.

Weerstand

Er is weerstand om die switch te maken in ons omdat we projecteren op de realiteit dat het veel minder interessant en leuk is dan onze gedachten- droom- en fantasiewereld. Een mooie spiegel voor deze stelling is de verslavende fascinatie voor de gamewereld die al jong zichtbaar wordt. Uren en dagen lang besteden kinderen (en volwassenen) aan het vertoeven in een virtuele werkelijkheid. Read more

Morani

De man die bevestiging zoekt bij z’n vrouw, vindt z’n moeder in bed

In het voorjaar van 2013 nam ik voor het eerst deel aan een mannenworkshop. M’n vrouw had me een linkje gestuurd met de opmerking: is dit niks voor jou?

Ik las: “wat betekent het om man te zijn in deze tijd? Man te zijn aan de zijde van je partner? Man te zijn van je zoon? Zoon te zijn van je vader? Man te zijn tussen de mannen? Wat is de werkelijke mannelijke identiteit?” en besefte me dat dit inderdaad iets voor mij was.

Ik was me bewust van het gemis dat m’n vrouw ervaarde. En ik wist dat er “iets” was dat tussen mij en mijn eigen mannelijkheid in stond. En het had – dat wist ik zeker – te maken met mijn eigen seksualiteit. Het idee om daar – zonder de aanwezigheid van vrouwen – aandacht aan te besteden beviel me wel, dus ik schreef me in.

Op de dag van aankomst zaten alle mannen in een cirkel, en één voor één trokken we een kaart uit een “spel” met mannenwijsheden. Ik las: “de man die bevestiging zoekt bij z’n vrouw, vindt z’n moeder in bed”. BAM. Die hakte erin. Ik wist gelijk dat ik goed zat. De spiegel was helder: ik kon zien dat ik een kinderlijke afhankelijkheid van m’n moeder meenam in m’n relatie die zich uitte door pleasegedrag en een sterke behoefte aan goedkeuring.

Read more

de laatste bosjesmannen

Mindfulness en stress

Statement: we zitten vol verwachtingen (illusies) over hoe het zou moeten zijn/gaan.

Stress is de spanning tussen “wat is”
En de verwachting die we koesteren over hoe het zou moeten zijn.
Geluk beleven we als het leven verloopt volgens onze verwachtingen/illusies.
Ongeluk voelen we als het leven (dan wel de ander) zich weinig aantrekt van onze verwachtingen (realiteit).

Denken in tekorten

Opgegroeid in een wereld vol verkeerde aannames en 1001 illusies, lopen we hopeloos vast. In plaats van te kijken naar onze verwachtingen projecteren we om ons heen een wereld vol tekorten. Niemand en niets voldoet aan onze vaak onzichtbare wensen en we zoeken als baby’s naar super pleasers.
Zodra je dit helder begint te zien, sla je de handen voor je mond van ontsteltenis. Dat overkwam en overkomt mij om de zoveel tijd: “ben ik er nou weer ingetrapt”. Jazeker Alina, alweer. Read more

Niemand thuis

Niemand thuis

“Als de westerse mens op de deur van zijn eigen huis klopt, ontdekt hij dat er niemand thuis is”.
Noam Chomsky

straatpuppies TanzaniaTwee hondjes

Onderweg naar de supermarkt, zie ik ze scharrelen met hun neusjes in een termietenheuvel. Twee hele kleine straathondjes rusteloos op zoek naar voedsel, vlak voor het hek van mijn huis. Een goedkope kunststof zak ligt vlakbij op de grond. Aiaiai denk ik, terwijl ik weet door te lopen. Ze zien er gelukkig niet slecht uit. De huid oogt gezond maar dat ze gedumpt zijn, is meteen duidelijk. Het is heel wat dat ik ben doorgelopen, gaat er verbaasd door me heen. Ben ik dat?

Terugkerend met een tas boodschappen liggen ze lief te slapen op de grote zak, waarmee ze ongetwijfeld vervoerd zijn. Gedachten over wat voor leed ze allemaal te wachten staat, buitelen door mijn mind. En het pleit is al beslecht. Even later loop ik met 2 puppies door mijn poort, een onder elke arm. Ze schrokken wakker toen ik ze in hun nek greep, probeerden te bijten, te ontsnappen, paniek in die piepjonge oogjes en trillend van angst. “No Alina, take them back” probeert Rama door de telefoon de chaos nog te keren, want ik heb al twee grote honden en twee katten, tijdgebrek en het kost wat. Hij heeft gelijk maar ik kan het niet.

puppies tanzaniaVijf weken later start de hondentraining van Sando. Hij is de trainer die ik zoek en geloof maar dat ik geluk heb met hem in Tanzania. Hij begrijpt de honden mind goed en zit vol met creatieve oplossingen om de hondjes tot fijne metgezellen en waakhonden te “programmeren”. Er wordt voornamelijk beloond. Er wordt niet geslagen en niet emotioneel afgekeurd. Een afkeuring is op een krachtige toon nee of af zeggen, meer niet. Daarna laat ik het los in de wetenschap dat het resultaat zit in de herhaling en niet in het direct gehoorzaam doen wat ik wil. Als mensen directe gehoorzaamheid verlangen van een hond, gaan ze al gauw over tot geweld (meestal slaan).
Prachtig om te zien hoe angst uit het contact gaat met de hondjes en hoe er eveneens van hun kant geen misbruik van me wordt gemaakt. Met misbruik bedoel ik dat ze lak aan mij hebben. Ik ben de baas, dat is duidelijk.

Er is geen verschil met onze eigen mind

Tja en nu komt het natuurlijk.
Er is geen verschil met onze eigen mind. Precies zo zijn ook wij vanaf het allereerste begin tot op vandaag geprogrammeerd door herhaling op herhaling. Dit is goed en dit is niet goed. Dit lijdt tot instemmende lachjes en dat tot een ontevreden trek om de mond. Dit roept waardering en trots op en dat afkeuring of negering. De herhaling van succesvolle strategieën bepaalt uiteindelijk voor het grootste gedeelte waar we ons mee identificeren en dat noemen we onze persoonlijkheid. Dat ben ik. En zodra we opeens iets totaal anders doen, worden we ongemakkelijk en roepen we direct: “dit ben ik niet. Ik weet niet wat er in me gevaren is”. Read more

You need to fulfill my needs

Jij moet mijn behoeften vervullen

Deze video laat een dagelijkse realiteit zien in Congo maar in Tanzania is het niet anders. Het misbruik van vrouwen stoelt op het idee dat een man zijn vrouw bezit. Kijk alsjeblieft, het is de moeite waard.

Terwijl je naar deze video kijkt, kom je mogelijk verdriet, verontwaardiging of zelfs woede tegen. Je wordt geconfronteerd met ideeën die je als idioot bestempelt. Waarschijnlijk ervaar je ook afstand omdat het gelukkig niet over jou gaat en ook niet over jouw cultuur. Dus jij en jouw cultuur zijn beter.

Zijn we echt beter?

Als je klaar bent om over je eigen gedrag in je huwelijk maar ook in je relaties met andere mensen te reflecteren, kun je erachter komen dat je bewust of onbewust verwacht dat de ander jouw behoeften vervult. Ook als je veel gevend gedrag vertoont, zul je ontdekken dat ook daarachter het idee leeft, dat andere mensen meer van je zullen houden en/of meer voor jou zullen doen en je meer zullen waarderen dan als je nemend gedrag vertoont. Veel van je emoties zijn verbonden met deze verwachtingen omdat we sterk geloven dat je van anderen afhankelijk bent voor de vervulling van je behoeften en verlangens.
We staan veraf van de ervaring dat we volwassen zijn en goed kunnen zorgen voor onze eigen behoeften. Daarom blijven we de strategieën herhalen die we als kind nodig hadden om ons van de zorg van anderen te verzekeren. We kunnen heftig huilen, schreeuwen, vechten, glad praten of urenlang argumenteren of zelfs dagenlang niets meer zeggen tegen een ander om onze zin te krijgen. Het moment waarop een ander nee zegt of onvoldoende in staat is ons te geven wat we willen, is dat heel moeilijk voor ons.
Hoe vaak verliezen we niet ons respect uit het oog, worden manipulatief of zelfs (verbaal) gewelddadig als anderen meer beschikbaar zijn voor zichzelf dan voor ons? En wat doen we niet allemaal om van die (speciale) ander een remake te maken van ons ideale plaatje, zodat deze onze verlangens beter kan gaan vervullen. Read more